纸上谈兵

សម័យសង្គ្រាមនាដ្ឋាន ប្រទេសចូវ មានមេទ័ពម្នាក់ឈ្មោះ ចូវសៀ សំណាករបស់គាត់ឈ្មោះ ចូវកួ តាំងពីក្មេងបានអានសៀវភៅយុទ្ធសាស្ត្រច្បាស់លាស់ ពេលនិយាយអំពីគោលការណ៍ប្រើទ័ពប្រយុទ្ធ គាត់និយាយបានច្បាស់លាស់ពេញលេញ។

រាល់ពេលនិយាយពីយុទ្ធសាស្ត្រជាមួយឪពុក ចូវកួ តែងតែនិយាយបានច្បាស់ប្រាកដ ថែមទាំង ចូវសៀ ក៏ច្រើនតែជជែកគាត់មិនឈ្នះផងដែរ។

ប៉ុន្តែនៅក្នុងចិត្ត ចូវសៀ មិនមានអារម្មណ៍រីករាយសោះទាល់តែសោះ គាត់បាននិយាយទៅកាន់ប្រពន្ធថា៖ 「ការប្រយុទ្ធគឺជាការិយាល័យធំដែលទាក់ទងនឹងការរស់រាននិងការបាត់ខ្លួននៃប្រទេស ប៉ុន្តែ ចូវកួ និយាយថាវាងាយស្រួលម្ល៉េះ នាពេលអនាគតកុំឲ្យគាត់ដឹកនាំទ័ពប្រយុទ្ធបានទេ បើមិនដូច្នេះទេ កងទ័ពរបស់ប្រទេសចូវ ប្រាកដជានឹងខូចខាតនៅក្នុងដៃរបស់គាត់ពិត។」

ក្រោយមក ប្រទេសឆិន និង ប្រទេសចូវ ប្រយុទ្ធគ្នានៅឯ ឈាងផិង ស្តេចចូវ មិនស្តាប់ដំបូន្មានរបស់មេទ័ពចាស់ លានផោ ដែលស្នើឱ្យបម្រុងទុករឹងមាំប្រយុទ្ធប្រកបដោយស្ថិរភាព បានផ្លាស់ប្តូរបញ្ជូន ចូវកួ ទៅជំនួស លានផោ ក្នុងការដឹកនាំកងទ័ព។

ពេល ចូវកួ ទៅដល់ជំរុំទ័ពទាន់នោះ គាត់បានផ្លាស់ប្តូរច្បាប់ប្រយុទ្ធដែល លានផោ បានកំណត់ទាំងអស់ បញ្ជាកងទ័ពតាមវិធីដែលមាននៅក្នុងសៀវភៅយុទ្ធសាស្ត្រទាំងស្រុង។

មេទ័ពរបស់ប្រទេសឆិន ដឹងថា ចូវកួ គ្រាន់តែចេះ 纸上谈兵 ប៉ុណ្ណោះ គ្មានបទពិសោធន៍ប្រយុទ្ធជាក់ស្តែងសោះទាល់តែសោះ មានអារម្មណ៍រីករាយខ្លាំង ទើបតែងផែនការវៀតញែកនិងកម្ចាត់កងទ័ពចូវដោយសម្ងាត់។

ចូវកួ មិនយកចិត្តទុកដាក់លើស្ថានភាពជាក់ស្តែង បានដឹកនាំកងទ័ពធំវាយប្រយុទ្ធដោយប្រមាថ លទ្ធផលបានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងរង្វង់វៀតដែលកងទ័ពឆិនបានតាំងទុកជាមុនបន្តិចម្តងៗ។

កងទ័ពចូវត្រូវបានវៀតច្របាច់ជុំវិញ គ្រាប់ធញ្ញជាតិសម្រាប់ទ័ពផុតសព្វ ទាហានក៏ស្រេកឃ្លានរហូតជើងទាំងពីរទន់ទៅ ចុងក្រោយ ចូវកួ ត្រូវកងទ័ពឆិនបាញ់ព្រួញប្រកាច់សម្លាប់នៅពេលបំពងចេញពីរង្វង់វៀត។

ប្រទេសចាវមានទាហានជាងសែសិបម៉ឺននាក់ ដោយសារគ្មានមេទ័ពនាំមុខ ក៏ចុះចាញ់ទាំងអស់ ក្រោយមកស្ទើរតែត្រូវកងទ័ពឆ៊ីនសម្លាប់ទាំងអស់ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ប្រទេសចាវក៏ចុះខ្សោយយ៉ាងខ្លាំង។

ចៅខ្វក់ ដែលជាមេទ័ពវ័យក្មេងដែលគ្រាន់តែនិយាយទ្រឹស្តីទទេ គ្មានបទពិសោធជាក់ស្តែង ក៏បានបំផ្លាញកងទ័ពរាប់សិបម៉ឺននាក់របស់ប្រទេសចាវបានដូច្នេះហើយ។