螳臂当车

នៅសម័យ春秋 齐庄公អង្គុយលើរទេះសេះចេញបរបាញ់ ក្បួនរទេះកំពុងដំណើរទៅមុខយ៉ាងធំធ្លាក់

នៅពេលដំណើរទៅដល់ពាក់កណ្តាលផ្លូវ ភ្លាមៗបានឃើញក្ដាមតូចមួយនៅកណ្តាលផ្លូវខាងមុខ កំពុងលើកជើងខាងមុខពីរ ធ្វើទីធ្លាត្រៀមប្រយុទ្ធ

អ្នកបើករទេះសេះឃើញហើយមានអារម្មណ៍អច្ឆរិយ៍ណាស់ ក៏សួរទៅកាន់齐庄公道៖「នេះជាសត្វល្អិតអ្វី ដែលមានភ័ក្ត្រីធំម្ល៉េះ ហ៊ានទប់នៅមុខរទេះបាន?」

齐庄公 ក៏មានការចង់ដឹងចង់ឃើញផងដែរ បានបញ្ជាក្រុមរថយន្តឈប់ ដើម្បីមើលពិតប្រាកដថាមានអ្វីកើតឡើង។

គ្រាន់តែឃើញ螳螂 មួយក្បាលលើកដៃមុខពីរជើងស្តើងៗខ្ពស់ពេក ខំប្រឹងទប់រថរទេះធំដែលកំពុងរត់មកយ៉ាងលឿន មិនព្រមអនុញ្ញាតផ្លូវសូម្បីតែបន្តិចផងដែរ។

អ្នកបើករទេះសើចនិយាយថា៖ «螳螂 នេះពិតជាមិនដឹងកម្លាំងខ្លួនខ្ចីទាល់តែសោះ ដៃពីរជើងស្តើងៗរបស់វា អាចទប់កង់រទេះធំបានយ៉ាងដូចម្តេចទេ? »

齐庄公 បានឮហើយ និយាយដោយគិតដូចមានអ្វីចង់និយាយថា៖ «សត្វតូចមួយនេះ ទោះបីជាខ្សោយខ្ចីក៏ដោយ ប៉ុន្តែមានភាពក្លាហានបែបនេះ ប្រសិនបើវាជាមនុស្ស ពិតជាជាអ្នកក្លាដ៏អស្ចារ្យម្នាក់ពិតណាស់»

និយាយរួចមក 齐庄公 បានបញ្ជាអ្នកបើករទេះជុំវិញ螳螂 ទៅ កុំចុចវាស្លាប់ ក្រុមរថយន្តក៏បានដំណើរការដោយប្រុងប្រយ័ត្នជុំវិញផ្លូវក្បែរៗទៅ។

មនុស្សក្រោយៗមក ជាញឹកញាប់ប្រើសកម្មភាពរបស់螳螂 នេះប្រៀបធៀបទៅនឹងមនុស្សដែលមិនវាស់វែងកម្លាំងខ្លួន ទៅទប់ទល់នឹងគូប្រជែងដ៏ខ្លាំងក្លា លទ្ធផលជាញឹកញាប់គឺមិនដឹងខ្លួនឯងខ្ចី បរាជ័យដោយឥតប្រយោជន៍ នេះគឺជាសេចក្តីមតិនៃនិទាន 螳臂当车។