ម៉ោង 18 · 仓渺享庸…

កំណាព្យនិយាយពីពន្លឺចន្ទក្បែរឃ្លាំង ស្ងប់ស្ងាត់ និងជ្រៅ។

បើប្រៀបធៀបនឹងបញ្ហាផ្ទាល់ខ្លួន លោកខៀវមើលទៅតូច។

ការអានក៏អាចរីករាយនឹងភាពស្ងប់ មិនចាំបាច់តាមភាពឮឮ។

មនុស្សមួយចំនួនរស់ជីវិតធម្មតា មួយចំនួនសុបិនឆ្ងាយ។

អ្នកនិពន្ធមិនស្អប់ភាពធម្មតា តែប្រើទេសភាពបញ្ចេញអារម្មណ៍។

គូរផ្លូវតូចមុនឃ្លាំងក្នុងកិច្ចការ ជួយចងចាំរូបភាពក្នុងកំណាព្យ។

ឈរក្រោមមេឃយប់ មនុស្សងាយមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនតូច។

ចែករំលែកឃ្លាកំណាព្យជាមួយមិត្ត ក៏ជាវិធីរីករាយនឹងការអាន។

កុំភ្ជាប់ភាពធម្មតាជាមួយភាពបរាជ័យ ជីវិតមានចង្វាក់ផ្សេងៗ។

បាទ! ម៉ាក់ខ្ញុំបើកហាងលក់ម្ហូបតូចមួយនៅផ្សារ រាល់ថ្ងៃរវល់មករវល់ទៅក៏សប្បាយចិត្តណាស់។

យល់អត្ថន័យកំណាព្យហើយ ចិត្តក៏បាត់ការស្អប់ទឹកចិត្តឥតប្រយោជន៍។

ពិភាក្សារួច យើងសរសេរអារម្មណ៍ក្នុងកំណត់ហេតុការអាន។