ស្រៈទោល a o e i u ü និងសម្លេង ៤

a — បើកមាត់ឱ្យធំ

បើកមាត់ឱ្យធំបំផុតតាមធម្មជាតិ ដាក់អណ្ដាតរាបស្មើ ហើយចុងអណ្ដាតទប់នឹងខាងក្រោយធ្មេញក្រោម。

ឃ្លាចងចាំ៖ បើកមាត់ធំៗ a a a (ដូចពេលឱ្យពេទ្យធ្មេញពិនិត្យ)

o — ធ្វើបបូរមាត់ឱ្យមូល

ធ្វើបបូរមាត់ឱ្យមូល ដកអណ្ដាតទៅក្រោយ ហើយលើកគល់អណ្ដាតឡើងបន្តិច。

ឃ្លាចងចាំ៖ បបូរមាត់មូលៗ o o o

e — ស្រៈក្រោយបបូរមាត់សំប៉ែត (ចំណុចពិបាក)

បើកមាត់ពាក់កណ្ដាល ទាញជ្រុងមាត់ទៅសងខាង ហើយលើកគល់អណ្ដាតឡើង。

ឃ្លាចងចាំ៖ ធ្វើមាត់សំប៉ែត e e e (ដូចជាពាក្យ 「饿 è」)

⚠ កុំអានជាសំឡេងបបូរមាត់មូល o; អាចធ្វើមាត់ជារាង o សិនដោយមិនកម្រើក រួចទាញបបូរមាត់ឲ្យសំប៉ែតយ៉ាងលឿនដើម្បីបញ្ចេញសំឡេង e ។

i — ធ្មេញស្មើគ្នា បបូរមាត់សំប៉ែត

ទាញគែមមាត់ទៅសងខាង ដាក់ធ្មេញលើនិងក្រោមឲ្យស្មើគ្នា ហើយចុងអណ្តាតប៉ះនៅពីក្រោយធ្មេញក្រោម។

ឃ្លាចងចាំ៖ ដាក់ធ្មេញឲ្យស្មើគ្នា i i i

u — ប្រមូលមាត់ បបូរមាត់លានទៅមុខ

ប្រមូលបបូរមាត់ឲ្យមូលបំផុត ហើយលានទៅមុខ។

ឃ្លាចងចាំ៖ មាត់លានទៅមុខ u u u

ü — ស្រួចមាត់ បបូរមាត់មូល (ចំណុចសំខាន់ដែលត្រូវយកចិត្តទុកដាក់)

ü = ទីតាំងអណ្តាតរបស់ i + បបូរមាត់មូលរបស់ u៖ ចុងអណ្តាតប៉ះធ្មេញក្រោម គែមមាត់ប្រមូលឲ្យមូល។

ឃ្លាចងចាំ៖ ត្រីតូចព្រួសពពុះទឹក ü ü ü

⚠ ភាសាខ្មែរគ្មានសំឡេងនេះទេ៖ កុំអានជា u ឬ i ។ ដំបូងត្រូវបញ្ចេញសំឡេង i—— សិន រួចប្រមូលបបូរមាត់ឲ្យចេញជារន្ធមូល។

អាន ü ទៅជា u ឬ i

អនុវត្ត «វិធីបឺតទុយោ»៖ បញ្ចេញសំឡេង i ឱ្យជាប់ រួចប្រមូលបបូរមាត់ជាទម្រង់រង្វង់តូច ហើយកុំឱ្យចុងអណ្តាតកម្រើក។

e រអិលសំឡេងក្លាយជា ei

នៅពេលបញ្ចេញសំឡេង e ថ្គាមនិងបបូរមាត់ត្រូវនៅឱ្យស្ងៀម។ អ្នកអាចចាប់ថ្គាមតិចៗ ដើម្បីរំលឹកខ្លួនឯងកុំឱ្យរអិលសំឡេង។